| تبليغات | X |
|
نسرین ازین مدل ماماناست که هی احساساتش فوران می کنه اشک تو چشماش میاد. ازینایی که میشه مشکلای عاطفیه خیلی بی منطقتو براش بگی و اونم درنهایت بی منطقی کاملادرکت کنه. ازینایی که میشه کلی چیزای کوچیک بی ارزش براش تعریف کنی و تحت تاثیرقرار بگیره.
ساده است. خیلی. یوهو به خودش میاد میگه : وای من چرا هرچی کتی میگه تکرار میکنم؟ و می زنه زیر خنده... عاشق تاپستریه. خیلی زن نازنیه. ازینایی که ادم دوست داره جای راموناش باشه هی هزارتا چیز تعریف کنه براش اونم بگه: وای..واقعا؟ یا خیلی راحت یادش بیاد بگه اولین خاطره اش از تو چیه. یا خیلی چیزای کوچیک دیگه که کسی بهشون توجه نمیکنه.
کاش منم مامان خوبی بشم....
درباره وبلاگ
پيش از شما
به سان شما با تار عنكبوت بی شمارها نوشتند روی باد كين دولت خجسته ی جاويد زنده باد
منوی اصلی
آرشیو مطالب
دی 1388
آذر 1388 آبان 1388 مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385
آرشیو موضوعی
پیوندها
فهرست
دوست داشتندخودشان رابینِ دری وری های خیالشان،غرق شده ای خوشبخت تجسم کنند
امروز روز اول دی ماه است. که شنیدی برانگیخت سمند غم عشق تمام روزها یک روزند.تکه تکه میان شبی بی پایان. به پاس اين همه راهي كه آمدم دل بسته ام به آن خرافه که ماه را بنفش می کند در تهی میان دو تنهائی و درختان هر چه پوشيدهاند ميكَنَند من پنجره را با اشتياق باز كردم من از این شیشه باران خورده ماه را می بینم
پیوندهای روزانه
|
