| تبليغات | X |
|
ما که رایمان را گره زده ایم مچ دستمان.
در سطح شهر تمرین دموکراسی می کنیم.به هم تیکه های سیاسی می اندازیم . سر چهارراه ها گیس هم پالکی هایشان را می کنیم.انگار که ما همه از یک سمت و سو نباشیم. دشمن را رها کردیم از بین خودی ها دشمن تراشی می کنیم. چه بدانیم. کسی درس دموکراسی به ما نداد. دوره ی سازندگی که کودکی می کردیم و دوچرخه بازی. با خاتمی نوجوانی کردیم . موسیقی و کتاب و سینما و تئاترمان به راه . فکر کردیم زندگی همینست و وطن همیشه مهربان. لوس شدیم قهر کردیم . چوبش را هم که هرروز هزار بار خوردیم. به خدا ما ادم شدیم.ما گیس هم جناحی هایمان را نمی کشیم.ما رای می دهیم . ما وطنمان را دوست می داریم....
هزاران هزار بار....
درباره وبلاگ
پيش از شما
به سان شما با تار عنكبوت بی شمارها نوشتند روی باد كين دولت خجسته ی جاويد زنده باد
منوی اصلی
آرشیو مطالب
آبان 1388
مهر 1388 شهریور 1388 مرداد 1388 تیر 1388 خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 آبان 1386 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385
آرشیو موضوعی
پیوندها
فهرست
وحشت از تنهایی.تنهایی.تنهایی
. من دوست داشتم خودم را بینِ تمامِ این کلمات به نمایشی ابدی بگذارم من از عطرِ آهستهی هوا میفهمم ... انگار رسمی شبیه به کولیان دارد ماه پاییز برای من.برای ما تشنگی.آب. چرخشی ابدی شب سلیس است و یکدست و باز و صندوق هاي زرد پست که هرچه میزاییم بازهم آنکه باید به دنیا نمی آید
پیوندهای روزانه
|
